ഭാഗം 8
ഉറക്കത്തിനും, ഉണര്‍വ്വിനുമിടയിലേതോ യാമത്തില്‍ ശ്രീദേവിയമ്മയുടെ മനസ്സ് ഇരുപത്തിരണ്ടു വര്‍ഷം പിന്നിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നിലാവിനെ പുണർന്നുറങ്ങുന്ന ഭൂമിക്കു മീതെ ഇലപ്പടർപ്പുകളിലില്‍ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികൾ. അകലെ ആകാശത്ത് അമ്പിളികുഞ്ഞിനെ താരാട്ടു പാടുന്ന നക്ഷത്രമൊട്ടുകൾ. ധനുമാസതിരുവാതിര. രാജീവേട്ടന്റെ തറവാട്ടിലെ സ്ത്രീകളെല്ലാം മുറ്റത്ത് ഉണ്ട്. രേവതി നാൾ മുതൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു തിരുവാതിര ആഘോഷങ്ങൾ. എല്ലാവരും തിരുവാതിര വ്രതം എടുത്തിരുന്നു. വെറ്റില മുറുക്കലും പാതിരാപ്പൂ ചൂടലും തിരുവാതിരക്കളിയുമായ് രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതിരുന്ന് അതിരാവിലെ തറവാട്ടു കുളത്തിൽ പാട്ടുപാടി തുടിച്ചു കുളിച്ച്, കുളക്കരയിൽ വെച്ചു തന്നെ പൊട്ടുതൊട്ട്, ദശപുഷ്പങ്ങളായ കറുക, കൈയ്യോന്നി, മുക്കുറ്റി , നിലപ്പന,
ഉഴിഞ്ഞ, ചെറൂള, തിരുതാളി, മുയൽച്ചെവി, കൃഷ്ണക്രാന്തി, പൂവാം കുരുന്നില, എന്നിവ മുടിയിൽ ചൂടി ശിവപാര്‍വ്വതീ ദർശ്ശനം നടത്തിയിട്ടേ തങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാറുള്ളു. ആഘോഷങ്ങൾക്കിടയിലും രാജീവേട്ടനും അമ്മയും പൂർണ്ണ ഗർഭിണിയായ തന്റടുക്കൽ നിന്നും മാറാതെ ഉണ്ട്. പ്രസവത്തിനു രണ്ടു നാളുകൾ മാത്രം ബാക്കി.
"ദേവീ"
മുറ്റത്തെ ബഹളങ്ങളൾ നോക്കി മുറിയിലെ ആട്ടുകട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്ന ശ്രീദേവിയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു രാജീവൻ.
"എന്താ ഏട്ടാ"
"മോൻ എന്നെ അച്ഛാന്നു വിളിക്കുന്നെടോ"
"എന്റെ വയറിൽ മുഖം ചേർത്ത് മോനെ കൊഞ്ചിച്ചു എത്ര നേരം കിടന്നാലും ഈ രാജീവേട്ടന് മതിയാവില്ലേ? "
ദേവി തന്നെ കളിയാക്കിയതാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും രാജീവന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാണീ വയറിനുള്ളിൽ. തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞെന്ന പോലെ അവൻ ചാടിക്കുതിക്കുമ്പോള്‍ താനെങ്ങനെ അവനെവിട്ടു മാറിപ്പോകും? തന്റെ മകന്റെ മുഖമൊന്നു കാണാൻ കണ്ണും മനസ്സും കൊതിച്ചെത്ര നാളായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്. അതിനിയും രണ്ടു നാൾ കൂടി നീളും.
"ദേവി നമുക്ക് ഒരു മോൻ മതി. നമ്മുടെ സ്നേഹം മുഴുവൻ ഊട്ടിവേണം അവനെ വളർത്താൻ."
"ഏട്ടാ നമുക്ക് മോളാ ജനിക്കുന്നതെങ്കിലോ"
"ഇല്ലെടോ ഇതെന്റെ മോനാ. താൻ എനിക്കൊരു മോനെ തന്നെയാവും തരിക."
നേരിയ ചിരിയോടെ ദേവി ഊഞ്ഞാല്‍ക്കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിലേയ്ക്ക് തലചായ്ച്ചു. ഇടയിലെപ്പഴോ മയങ്ങിപ്പോയ ദേവി പെട്ടെന്നു ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു. നേരം പുലരാറായിരുന്നു .കുളക്കടവിലേയ്ക്ക് പോയവർ ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞു തിരികെ എത്തുന്നതേയുള്ളു. മോനേ കൊഞ്ചിച്ച് കിടന്ന് രാജീവേട്ടൻ എപ്പഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ദേവി കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു. പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത. രാജീവേട്ടന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയുമ്പോഴൊക്കെയും വയറിനുള്ളിലെ ചവിട്ടും തൊഴിയും ചെറിയ നോവുകൾ തനിക്കു തരാറുണ്ടെങ്കിലും ഇതങ്ങനെയല്ല. അടിവയറിൽ നിന്നും കൊളുത്തിപ്പിടിച്ചു കയറുന്ന വേദന ഓരോ നിമിഷവും കൂടി വരുന്ന പോലെ.
എന്തോ സ്വപ്ന്ം കണ്ടു ഞെട്ടിയുണർന്ന രാജീവൻ കണ്ടത് വേദനകൊണ്ടു പുളയുന്ന ദേവിയെയാണ്. മുറിയിൽ മുഴുവൻ വേഗതയിലും ഫാൻ കറങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ദേവി വിയർപ്പിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ ദിവസമായില്ലങ്കിലും ദേവിയ്ക്ക് പ്രസവവേദനയുടെ ആരംഭം തുടങ്ങിയെന്നു മനസ്സിലായ രാജീവൻ വേഗം ഷർട്ടെടുത്തിട്ടു കാർപോർച്ചിലേയ്ക്കോടി. പോകുന്ന വഴിയിൽ തന്നെ അടുത്ത മുറിയിലുള്ള അമ്മയോടും വിവരം പറഞ്ഞു. ശ്രീദേവിയുടെ പ്രസവ ശുശ്രൂഷകൾക്കും മറ്റുമായി ഒരുമാസം മുമ്പു തന്നെ അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള ജാനുവേട്ടത്തിയെ അച്ഛൻ കൂട്ടികൊണ്ടു വന്നിരുന്നു. രാജീവൻ പോർച്ചിൽ നിന്നും കാർ ഇറക്കിയപ്പോഴേക്കും അമ്മയും ജാനുവേട്ടത്തിയും കൂടി ദേവിയെ മുറ്റത്തേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു. രാജീവൻ തൊട്ടടുത്ത ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് കാർ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു. അസ്ഥി നുറുങ്ങുന്ന വേദനയുടെ വേലിയേറ്റങ്ങൾ ശ്രീദേവിയുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായികൊണ്ടിരുന്നു.
പതിനഞ്ചു മിനിറ്റു കൊണ്ട് കാർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. പെട്ടെന്നുള്ള പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷം ശ്രീദേവിയെ ലേബർറൂമിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ശരീരത്തിൽ നിന്നും ജീവൻ പറിച്ചു മാറ്റപെടുന്നപോലെ ഇടവിട്ടു വരുന്ന അസഹനീയമായ വേദനയാൽ ശ്രീദേവിയുടെ ശരീരം തളർന്നു തുടങ്ങി. ജീവനിൽ നിന്നു മറ്റൊരു ജീവൻ അടർന്നു മാറുന്ന അസുലഭ നിമിഷങ്ങൾ. അസ്ഥികൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങിയ കടച്ചിലിനൊടുവിൽ വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഒരു കുഞ്ഞുപൂവിന്റെ കരച്ചിൽ. തന്റെ മുഖത്തിനു നേരെ കുഞ്ഞിനെ അടുപ്പിച്ചുപിടിച്ച് ആണ്‍കുട്ടിയാണെന്നു നേഴ്സ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആത്മനിർവൃതിയോടെ ആകുഞ്ഞു നെറ്റിയിൽ ശ്രീദേവിയൊരു മുത്തം നൽകി.
പതിയെ ശ്രീദേവിയുടെ സ്വപ്നങ്ങളലേയ്ക്ക് ഒരു കൊഞ്ചലും കുറുമ്പും നിറഞ്ഞു വന്നു. മുട്ടിലിഴഞ്ഞും പിച്ചവെച്ചും കണ്മുന്പിലൊരു ബാല്യം. സ്വപ്നതുല്ല്യമായൊരു ജീവിതത്തിന്റെ ആഹ്ളാദനിറവിൽ ഒരു സായംകാലം ചിലവഴിക്കാനവരെത്തിയത് കുറച്ചകലെയുള്ള കടപ്പുറത്തെക്കായിരുന്നു. തീരത്തേക്ക് കുണുങ്ങിയെത്തുന്ന കുഞ്ഞുതിരകളിൽ കാല്‍പാദം നനയുമ്പോൾ ഇക്കിളിപൂണ്ടെന്നപോലുള്ള കൊഞ്ചിച്ചിരി. ഇടയ്ക്കവൻ ഓടിവന്ന് തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ കാൽമുട്ടുകളിൽ കൈത്തലമൂന്നി കുനിഞ്ഞു നിൽക്കും. പിന്നൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ തിരനനച്ച മണ്ണിൽ കുഞ്ഞിക്കാലടികൾ പതിപ്പിച്ച് മാറി നിൽക്കും. കാറ്റിനൊപ്പം എത്തുന്ന കുഞ്ഞു തിരമാലകൾ കുസൃതിയോടെ ആ കാല്പാടുകൾ മയ്ച്ചു തിരികെ പോകും. വീണ്ടുമവൻ വാശിയോടെ തന്റെ കാലടിപാടുകൾ നനഞ്ഞമണ്ണിൽ പതിച്ചു മാറിനിൽക്കും തിര വീണ്ടുമത് മായ്ച്ച് തിരികെ പോകും. മോനും തിരയും തമ്മിലുള്ള കുസൃതി ആസ്വദിച്ചിരിക്കവെ കടൽ പെട്ടെന്ന് രൗദ്രമായപോലെ. തിരയടിച്ചെത്തുന്ന കടലിന്റെ കൈകൾ എന്തോ കവർന്നെടുക്കാന് തിടുക്കപ്പെടും പോലെ. മനസ്സ് മോന്റടുത്തേക്ക് ഓടാൻ വെമ്പുന്നുണ്ടെങ്കിലും പാദങ്ങൾ മണ്ണിൽ പൂണ്ടുപോയപോലെ തനിക്കൊന്നനങ്ങാൻപോലും കഴിയുന്നില്ല രാജീവേട്ടൻ മോനെ വാരിയെടുക്കാനായും മുന്നെ പ്രീയപെട്ടതെന്തോ കിട്ടിയ പോലെ തിര തിരികെ കടലിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നു.
തുടരും...
