നോവൽ

ഭാഗം - 11

ഇജോ പോകാനായി ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവൻ തലേന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യത്തെ കുറിച്ച് സൂര്യ തിരക്കുന്നത്. 

"ഇന്നലെ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ എന്നെ കൂടി നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കു കൂട്ടാൻ ഒരു വഴിയുണ്ടെന്ന്. അതെന്താണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?"

ഇജോ വാതിൽ പടിയിൽ പിടിച്ചു  നോക്കി നിന്നു.  

"ഇപ്പൊ പറയണോ ? "

"വേണം..."

"അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. നീ സമ്മതിക്കില്ല. "

"എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോ ഇജോ...."

സൂര്യ നിർബന്ധിച്ചു.  ഇജോ  തിരികെ സുര്യയുടെ അടുത്തായി വന്നിരുന്നു. പിന്നെ അവളുടെ കൈ എടുത്തു പതിയെ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു. സൂര്യ വീർപ്പുമുട്ടലോടെ നോക്കി. 

"ഹലോ. എന്നെയിട്ടിങ്ങനെ ടെൻഷനടിപ്പിക്കല്ലേ...."

"ഓക്കേ ! "

അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്നുലഞ്ഞിരുന്നു. 

"ഫസ്റ്റ്  ഓഫ്  ഓൾ, ഞാനീ പറയുന്നത് നമുക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന്  നിന്റെ  മനസിൽ ഉറപ്പിക്കണം. എന്നിട്ട് മാത്രേ  ഒരു ഡിസിഷൻ  എടുക്കാവു... "

"ഏറ്റു. ഇനി പറഞ്ഞോ..."

"എന്റെ അപ്പായുടെയും അമ്മയുടെയും ഒപ്പം  എന്നും നമ്മുടെ വീട്ടിൽ നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിട്ടാണ് ഞാനീ പറയുന്നേ.   അത് കൊണ്ട് നിസാരമായി കാണരുത്."

അവൾ ശുണ്ഠിയെടുത്തു. 

"എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. കേട്ടോ."

"ദാറ്റ്സ്  it..... എന്തായാലും താൻ ഗേളിനെ പോലെ ഡ്രസ്സിട്ടു  തുടങ്ങി. എങ്കിൽ പിന്നേ റിയൽ  ഗേളായി തന്നെ ചേഞ്ച്  ആയികൂടെയെന്നാണ് എന്റെ ചോദ്യം. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ   എനിക്ക് നിന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി... ദാ ഇതാണ് എന്റെ പെണ്ണ്. ഇവളെ നിങ്ങൾ  അക്സപ്റ്റ്   ചെയ്തേ പറ്റുയെന്ന്  ബോൾഡ്  ആയിട്ട്   പറയാൻ പറ്റും..."

സൂര്യ അമ്പരന്നു നോക്കി. 

"എന്ന് വച്ചാൽ. സർജറി ചെയ്യാനാണോ ? "

അതിനു മറുപടി പറയാതെ ഇജോ  അവളുടെ  കൈത്തലം നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. 

"നീ ശരിക്കും  ആലോചിക്കൂ. എന്നിട്ട്   ഡിസൈഡ്  ചെയ്താൽ മതി ."

സൂര്യ മിണ്ടിയില്ല. 

എ.റ്റി. എം കാർഡ് അവളുടെ  കൈ വെള്ളയിൽ വച്ചു കൊടുത്തിട്ട് ഇജോ എണീറ്റു. 

"ഞാൻ ചെന്നിട്ടു വിളിക്കാം. " 

അവൻ ഇറങ്ങി. ഇജോ പറഞ്ഞിട്ട് പോയ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു സൂര്യ. എന്തായാലും ഒരു പെണ്ണിനെ കെട്ടി കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കാനൊന്നും  തന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല. പെണ്ണിന്റെ മനസാണ്. ഒരു പെണ്ണിനെ പോലെ ഒരു പുരുഷന്റെ ഒപ്പമുള്ള ജീവിതമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും അറിയാതെ രഹസ്യമായി ഇങ്ങനെ കഴിയുന്നതിലും ഭേദം ഇജോ പറഞ്ഞത് പോലെ സർജറി ചെയ്തു അവന്റെ പെണ്ണായി അവന്റെ ഒപ്പം അവന്റെ വീട്ടിൽ കഴിയുന്നതല്ലേ.

അതാണ് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നു. തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു പേര് സർജറി കഴിഞ്ഞു കുടുംബമായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ ഏതോ ഹോസ്പിറ്റലിലാണ് ചെയ്തതെന്ന് അറിയാം. നാല് ലക്ഷത്തോളം ചിലവ് വന്നിരുന്നു എന്ന് ഷെറിൻ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു. അത്രയും കാഷ് താൻ തന്നെ റെഡിയാക്കേണ്ടി വരും. ഇജോയുടെ കയ്യിൽ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ലന്ന് അറിയാം. രണ്ടു ലക്ഷത്തിന്റെ ഒരു ചിട്ടി ഈ മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ വട്ടമെത്തും.അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ കുറച്ചു കാഷ് കിടപ്പുണ്ട്. പോരാത്തതിന് ആരോടെങ്കിലും കടം വാങ്ങിക്കാം. പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ടെൻഷനില്ല. 

പക്ഷെ അമ്മ!

അമ്മയോട് എങ്ങനെ ഇകാര്യം  പറയും? 

മകൻ പൂർണമായും പെണ്ണായി മാറാൻ പോകുന്ന വിവരമറിഞ്ഞാൽ അമ്മ തകർന്നു പോകും. പക്ഷെ അമ്മയെ എങ്ങനെയും കാര്യങ്ങൾ  പറഞ്ഞു മനസിലാക്കണം. പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കണം. ആദ്യം എതിർത്താലും അമ്മ സമ്മതിക്കും. അതുറപ്പാണ്. 

തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കൊന്നും എതിര് നിൽക്കാൻ അമ്മയ്ക്ക് കഴിയില്ല. വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഇജോ വിളിച്ചപ്പോൾ സൂര്യ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു. 

"ഇജോ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്യാം. പക്ഷെ അമ്മ..... അമ്മയോട് എങ്ങനെയിത് പറയും. പറഞ്ഞാൽ സമ്മതിക്കോ? ബഹളം വയ്ക്കും."

"Then...  പിന്നെന്ത് ചെയ്യും?" ഇജോയുടെ  നിരാശ നിറഞ്ഞ ചോദ്യം. 

"ഞാൻ പറഞ്ഞു നോക്കാം. അമ്മയെകൊണ്ട് എങ്ങനെയും സമ്മതിപ്പിച്ചെടുക്കണം. ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോൾ ഇജോയും എന്റെ കൂടെ വരാമോ. ഒരു ധൈര്യത്തിന്...?"

ഒന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള സമയം പോലുമെടുത്തില്ല വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു. ആ വാക്കായിരുന്നു സൂര്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ധൈര്യം. എന്ത് വന്നാലും ഇജോ ഒപ്പമുണ്ട്. പിന്നെ പേടിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ല. 

"ശനിയാഴ്ച കാലിലെ പ്ലാസ്റ്ററെടുക്കും. അതു കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാലോ."

"എങ്കിൽ നമുക്ക് സാറ്റർഡേ  നൈറ്റ്  പോകാം. എന്റെ ബൈക്കിൽ . സൺഡേ  എനിക്ക് .ഓഫ്  ഡ്യൂട്ടിയാ.  ഈവെനിംഗ്  തിരികെ എത്തിയാൽ മതിയല്ലോ."

"മാറി നിൽക്കാൻ ഇജോയുടെ വീട്ടിൽ സമ്മതിക്കോ?"

"അതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം . നീ പേടിക്കണ്ട. പോകുമ്പോൾ ഒപ്പം ഞാനുണ്ടാവും. അതു പോരെ."

അങ്ങനെ ശനിയാഴ്ചയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. അമ്മയുടെ ഉറപ്പ് കിട്ടിയിട്ട് ഷെറിനോടും മറ്റും സർജറിയുടെ കാര്യം അറിയിക്കാമെന്ന് കരുതി. ശനിയാഴ്ച രാവിലെ ഷെറിനെയും കൂട്ടി പോയി കാലിലെ  പ്ലാസ്റ്ററെടുത്തു. രാത്രി ഏഴു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ  ഇജോ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. 

"ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി കുളിച്ചു റെഡി  ആയി  വരാം."എന്ന്  പറഞ്ഞു. 

ഒൻപത്  മണികഴിഞ്ഞാണ് അവൻ എത്തിയത്. അവന്റെ ബൈക്കിൽ നേരെ ആലപ്പുഴയ്ക്ക് വിട്ടു. ഇടയ്ക്ക്  ഒരു തട്ടുകടയിൽ   നിന്നും കാപ്പി കുടിച്ചു. വഴി നീളെ വാ തോരാതെ ഇജോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. 

തമാശകൾ പറഞ്ഞു. ഇടയ്ക്ക് നിയന്ത്രണം വിട്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവനെ ഇറുകെ പുണർന്നു അവന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വച്ചു  സുര്യയും ആ യാത്രയുടെ സുഖം ആസ്വദിച്ചു. 

ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുവർണ നിമിഷങ്ങളാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് സുര്യയ്ക്ക് തോന്നി. 

ഇതാണ് താനെന്നും ആഗ്രഹിച്ചത്. തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനോടൊപ്പമുള്ള ജീവിതം. ഒരിക്കലും ഈ സന്തോഷം അവസാനിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ  മനസ്സ് കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 11 മണിക്ക് ആലപ്പുഴയിലെ സുര്യയുടെ വീടിനു മുന്നിൽ ബൈക്ക് ചെന്നു നിന്നു. വരുമെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു. വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം വിശദമായി രാവിലെ അമ്മയോട് പറയാമെന്നു കരുതി. മാത്രമല്ല സൂര്യ വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ മുത്തശ്ശി തറവാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന പതിവുണ്ട്. പിന്നെയവൾ  മടങ്ങുമ്പോഴാണ്  തിരികെ വരിക. മുത്തശ്ശി കൂടെയില്ലാത്തതാണ്  അമ്മയോട് പറയാൻ പറ്റിയ അവസരമെന്ന്   സുര്യയ്ക്ക് തോന്നി. 

ഭക്ഷണം പുറത്തു നിന്നും കഴിച്ചത് കൊണ്ട് സുര്യയുടെ അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും  നിർബന്ധിച്ചിട്ടും വിശപ്പില്ലന്ന് പറഞ്ഞു ഇരുവരും റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ഏതാണ്ട് ഒരു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിലിൽ മുട്ട്  കേട്ട് സൂര്യ എണീറ്റു  വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി. സൂര്യ അന്ധാളിപ്പോടെ നോക്കി. 

"എന്താ മുത്തശ്ശി?"

മറുപടി പറയാതെ അവർ സൂര്യയുടെ കൈ പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞോടി കഴിഞ്ഞു. പിന്നാലെ ഇജോ ചെല്ലുമ്പോൾ സുര്യയുടെ അമ്മ കിടക്കയിൽ  വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്നു. സൂര്യ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തട്ടി വിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അവളെ  പിടിച്ചു മാറ്റിയിട്ട്  ഇജോ  അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു നാഡിമിടിപ്പ് പരിശോദിച്ചു. കൈ തണുത്തിരുന്നു. ആന്തലോടെ മുഖം തിരിച്ചു അവൻ സുര്യയെ നോക്കി. 

"എന്താ ഇജോ?" നെഞ്ചിടിപ്പോടെ സൂര്യ ചോദിച്ചു. 

"കഴിഞ്ഞു!" 

ഇജോയുടെ സ്വരം വിറച്ചു. 

വണ്ടി വിളിക്കാനും  അമ്മയുടെ ദേഹം ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കാനും മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു   തിരികെ കൊണ്ട് വരാനുമൊക്കെ മുന്നിട്ടു നിന്നത്  ഇജോയാണ്.  ഉറക്കത്തിൽ എപ്പോഴോ സംഭവിച്ച ഹൃദയാഘാതം! അമ്മ മരിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ സുര്യയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. 

മണിക്കൂറുകൾക്കു മുൻപ് വരെ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ആൾ. ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതെയായി. ഹാളിൽ വിരിച്ച പുല്ലുപായയിൽ അമ്മയുടെ ദേഹം കിടത്തുമ്പോഴും കോടി പുതപ്പിക്കുമ്പോഴും അടുത്ത് നിലത്ത് ഒന്ന് കരയാൻ പോലുമാവാതെ സൂര്യ പകച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ ദേഹം ചിതയിൽ എരിയുമ്പോൾ സർവ്വനിയന്ത്രണവും തകർന്ന്  ഷെറിനെയും ധന്യയെയും   കെട്ടിപിടിച്ചു സൂര്യ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു. ശരിക്കുമവൾ  തകർന്നു പോയിരുന്നു. ഈ ലോകത്ത്  ആകെയുള്ളൊരു കൂട്ട് അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു.  ഓർമ്മകൾ ബാക്കി വച്ചു എന്നെന്നേക്കുമായി അമ്മ മറഞ്ഞു. ആ വേർപാട്  സൂര്യയ്ക്ക്  സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. 

അമ്മയുടെ മരണം ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതത്തിൽ നിന്നും കരകയറാൻ സുര്യയ്ക്ക് ദിവസങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നു. എല്ലാ ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും ഇജോ  ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ  വിളിച്ചു വിവരങ്ങൾ ആരാഞ്ഞും സാന്ത്വന  വാക്കുകൾ പറഞ്ഞും  ആശ്വസിപ്പിച്ചു  കൊണ്ടിരുന്നു .

ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം പിരിഞ്ഞു പോയപ്പോഴും  ഷെറിനും ധന്യയും സുര്യയുടെ കൂടെ വീട്ടിൽ തങ്ങി. അവർ തിരികെ മടങ്ങിയപ്പോൾ മുത്തശ്ശിയെ തറവാട്ടിലേക്ക്  മടക്കി  വിട്ട്  സുര്യയെ നിർബന്ധിച്ചു എറണാകുളത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോന്നു. 

ലോഡ്ജിലെ തനിച്ചുള്ള താമസം മതിയാക്കി അവളെ കടവന്ത്രയിലെ  വാടക വീട്ടിലേക്കു മാറ്റി. സൂര്യ  മടങ്ങി വന്ന ദിവസം വൈകുന്നേരം ഇജോ കാണാൻ ചെന്നിരുന്നു. അവൻ റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ  ഷെറിനും ധന്യയും മാറി കൊടുത്തു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്നതാണ് ഇജോയെ അടുത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ അവനെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു സൂര്യ വീണ്ടും  കരഞ്ഞു.

"ഇനി നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിന് അമ്മ സമ്മതിക്കുമോന്നുള്ള  പേടി വേണ്ട അല്ലേ  ഇജോ.  എല്ലാം കഴിഞ്ഞു...എല്ലാറ്റിനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നിട്ട് എന്നോടൊരു   വാക്ക് പോലും പറയാതെ അമ്മയങ്ങ് പോയി."

മറുപടി പറയാതെ  ഇജോ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോലെ സൂര്യയെ  കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അണച്ചു പിടിച്ചു.  കുറച്ചധികം സമയം സൂര്യയ്ക്കൊപ്പം   ചിലവഴിച്ചിട്ടാണ് ഇജോ മടങ്ങിയത്. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോകവേ  സൂര്യ വീണ്ടും സാധാരണ  നിലയിലേക്ക്  മടങ്ങി വന്നു. പഴയത് പോലെ സംസാരിക്കാനും ചിരിക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. ആയിടക്കാണ്  വട്ടമെത്തിയ ചിട്ടിയുടെ കാഷ് സൂര്യയ്ക്ക് കിട്ടിയത്. രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ. അപ്പോൾ തന്നെ അവൾ  ഇജോയെ വിളിച്ചു. 

"ഇജോയ്ക്കിനി എത്ര രൂപാ കടം ബാക്കിയുണ്ട്?" അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവന് ചിരി വന്നു. 

"എന്തു പറ്റിയടോ?"

"ഇത് പറ. "

"രണ്ടര ലക്ഷത്തോളമുണ്ടാവും."

"വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു ഇതുവഴി വരണേ."

"എന്തിനാണെന്ന്  പറയു സൂര്യ."

"അതൊക്കെ വന്നിട്ടു പറയാം."

രാത്രിയിൽ ഇജോ വന്നപ്പോൾ രണ്ടരലക്ഷത്തിന്റെ നോട്ടു കെട്ടുകൾ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് എടുത്തു  വച്ചു. 

"ഇതെവിടുന്നാ?" ഇജോ അമ്പരന്നു. 

"രണ്ടു ലക്ഷം ചിട്ടി കാശ്  കിട്ടി. ബാക്കി അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്നും എടുത്തതാ..."

"അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്നോ?"

"ഞാൻ കുറച്ചു പണം അമ്മയുടെ  അക്കൗണ്ടിൽ സേവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും അമ്പതിനായിരം ഞാനിങ്ങു പിൻവലിച്ചു അതുടെ ചേർത്തതാണ് ഇത്."

ഇജോയുടെ മുഖത്ത് തെളിച്ചമൊന്നും കണ്ടില്ല. സൂര്യ ചോദ്യഭാവത്തിൽ പുരികമിളക്കി നോക്കി.

"എന്തുപറ്റി മാഷേ?"

ഒന്നുമില്ല എന്നർത്ഥത്തിൽ അവൻ ചുമൽ കുടഞ്ഞു. 

"അതൊന്നുമല്ല... ഉള്ളിലെന്തോ പുകയുന്നുണ്ട്. എന്തേ  ഞാൻ തരുന്ന കാഷ് വാങ്ങിക്കാൻ ഇജോയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും  മടിയുണ്ടോ ? "

"അതല്ല സൂര്യ. ഞാൻ വാങ്ങിച്ചതൊന്നും നിനക്ക്  തിരിച്ചു  തന്നിട്ടില്ല . പിന്നെയും പിന്നെയും ഇങ്ങനെ വാങ്ങിച്ചോണ്ടിരിക്കുവാ... എനിക്ക് തന്നെ എന്നോടൊരു പുച്ഛം തോന്നുവാടോ..."

"കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചു പുച്ഛപ്പെടാതെ  സാറ്  ഇതെടുത്ത്  നിലവിലുള്ള കടം തീർക്കാൻ നോക്ക്. വെറുതെ എന്തിനാ മാഷേ നമ്മൾ നാട്ടുകാർക്ക് പലിശ കൊടുക്കുന്നെ? "

ഇജോ മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ മുഖം ശ്രമിച്ചു സൂര്യ ചോദിച്ചു. 

"ദേ നോക്ക്. ഇജോ എന്നെ കെട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പല്ലേ?"

അവൻ  അതേയെന്ന്  തലയാട്ടി. 

"അപ്പോൾ ഈ കാശ്  ഞാൻ തരുന്ന സ്ത്രീധനമായിട്ട് കൂട്ടിയാൽ മതി.  അപ്പോ പ്രശ്നം തീർന്നില്ലേ." ഇജോയ്ക്ക് ചിരി വന്നു. 

"ഹോ... സമാധാനമായി. ഒന്ന് ചിരിച്ചു കണ്ടു."

ഇജോയുടെ ബാഗിൽ നോട്ടുകെട്ടുകൾ എടുത്തു വയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ സൂര്യ തുടർന്നു . 

"വിദേശത്ത് എവിടെയെങ്കിലും എന്റെ ചെക്കന്  നല്ലൊരു  ജോലി കണ്ടു പിടിക്കണം. നല്ല ശമ്പളത്തിൽ നല്ലൊരു  ജോലി. എനിക്ക് പരിചയമുള്ളൊരു ട്രാവൽസ് ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ട്. നമുക്ക് അവരെ പോയെന്നു കാണാം. ഈ ചെറിയ ജോലി കൊണ്ടൊന്നും ഇനി പറ്റില്ലല്ലോ.  നമുക്ക് ജെനിയുടെ കല്യാണം നടത്തി വിടണ്ടേ..."

ബാഗ് മാറ്റി വച്ചിട്ട് സൂര്യ  ഇജോയുടെ  അടുത്തിരുന്നു.  "അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വേണം ഈ തടിയനെ എനിക്കിങ്ങു സ്വന്തമാക്കാൻ.  എന്നിട്ട് ഒരുപാട് നാള് എന്റെ ചെക്കന്റൊപ്പം   ജീവിക്കണമെനിക്ക്...."

സൂര്യ പറയുന്നത്  മൊത്തം കേട്ടിരുന്നിട്ട് ഇജോ  അറിയിച്ചു.  

"എങ്ങോട്ട് പോയാലും നിന്നെ കെട്ടി വീട്ടിലാക്കിയിട്ടേ പോകുന്നുള്ളൂ. അതിന് വേണ്ടി   നമ്മൾ പറഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു  ഇമ്പോർട്ടന്റ്  മാറ്ററുണ്ട്. അത്  മറന്നോ? "

"സർജറിയല്ലേ? "

"അതേ.  അതിനു വേണ്ടി ഒരുപാട് കാഷ് ചിലവു വരില്ലേ... എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമില്ലെന്ന്  അറിയാലോ. ഈ കാഷെടുത്തു  ഇപ്പോ എനിക്ക് തന്നാൽ അതിനെന്തു ചെയ്യും?"

"അതിനൊക്കെയുള്ള വഴി ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്."

"അത് ഏത്  വഴി?"

"ഒരു മൂന്ന് ലക്ഷം കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ സർജറിയും  ബാക്കി ട്രീറ്റ്മെന്റും  പിന്നെയുള്ള ചിലവുമെല്ലാം കൂടെ നടക്കും. ബാക്കി എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ആ  മൂന്ന് ലക്ഷം സംഘടിപ്പിക്കാനുള്ള  വഴിയും ഞാൻ കണ്ടു വച്ചിട്ടുണ്ട്."

ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ടു സൂര്യ തുടർന്നു. 

"വീട് ലോൺ വച്ചിട്ട് മൂന്ന് ലക്ഷമെടുക്കാം. ഞാനെന്തായാലും ഇവിടെയാണല്ലോ. വീട് ചുമ്മാ പൂട്ടി ഇട്ടേക്കുവാ. അത്  നമുക്ക് വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാം. മാസ വാടക   കിട്ടുന്ന പണം  ലോൺ അടഞ്ഞു പോവുകയും ചെയ്യും. എങ്ങനെയുണ്ട്  എന്റെ ഐഡിയ?"

ഇജോ മറുപടിയൊന്നും  പറഞ്ഞില്ല.

"സർജറി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ എന്നെ വേണ്ടന്നെങ്ങാനും പറയോ...?"

സൂര്യ പാളി നോക്കി. അത് കേട്ട് ഇജോയ്ക്ക് ശുണ്ഠി കയറി. സൂര്യയെ  പിടിച്ചു  വലിച്ചു അവൻ കിടക്കയിലേക്ക് മറിച്ചിട്ടു ആ  മേലേക്ക് കയറി അവളുടെ  മുഖത്തേക്ക്  മുഖം കൂർപ്പിച്ചു  നോക്കി. 

"വേണ്ടന്നു വയ്ക്കാനാണോടി  പോത്തേ ഞാൻ നിനക്ക് പ്രോമിസ്  ചെയ്തത്. ആണോ? പറഞ്ഞത് ഇജോയാ. അത് തെറ്റിക്കാൻ ഞാൻ മരിക്കണം."

"എന്റെ പൊന്നെ. ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ."

അവന്റെ ഇരു കവിളിലും കൈ ചേർത്ത് സൂര്യ അനുനയിപ്പിക്കാൻ നോക്കി. 

"നിന്റൊരു ഊള ജോക്ക്." 

പൊടുന്നനെ ഇജോയുടെ  ഫോൺ ബെൽ മുഴങ്ങാൻ  തുടങ്ങി. അവൻ  സൂര്യയുടെ മേലേ നിന്നും എണീറ്റു  ജീൻസിന്റെ  പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ വലിച്ചെടുത്തു. 

മറുതലയ്ക്കൽ അന്നമ്മയുടെ ആധിയോടെയുള്ള ഒച്ച കേട്ടു. 

"ഇജോ എവിടാ നീ?. കോളേജ് വിട്ടു ജെനി  ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല... രാവിലെ പോകുമ്പോൾ വൈകുന്നേരം ലേറ്റ് ആവുമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതുവരെ കാത്തു. അവളുടെ ഫ്രണ്ടിനോട് വിളിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ അറിയില്ലെന്ന് പറയുന്നു. ഒന്ന് പോയി നോക്കടാ. എനിക്കെന്തോ  പേടിയാവുന്നു. "

അന്നമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങി. 

"അമ്മ കരയാതെ. ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ...."

അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യുമ്പോഴേക്കും സൂര്യ എണീറ്റു വന്നു. 

"എന്താ ഇജോ ? "

"ജെനി ഇതുവരെ വീട്ടിലെത്തീട്ടില്ലെന്ന് ... ഞാൻ പോകുവാ സൂര്യ."

ബാഗെടുത്തു ചുമലിലിട്ടു അവൻ  നടന്നു കഴിഞ്ഞു. സൂര്യ പിന്നാലെ ചെന്നു. 

"പേടിക്കണ്ട ഇജോ . ജെനി   ഏതെങ്കിലും ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിൽ പോയതാവും . ആ കുട്ടിയുടെ  കൂട്ടുകാരുടെ നമ്പറിലൊക്കെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്ക്. "

മറുപടി പറയാതെ ഇജോ ബൈക്കിലേക്കു കടന്നിരുന്നു. ഉള്ളിലെ ആളൽ  അവന്റെ മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു. 

"എന്തുണ്ടേലും  ഒന്ന് വിളിച്ചു പറയണേ... " സൂര്യ ഓർമിപ്പിച്ചു. 

തലയാട്ടി കൊണ്ട്  അവൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. സൂര്യ നോക്കി നിൽക്കെ ബൈക്ക്  പുറത്തേക്കു പാഞ്ഞു പോയി.  
                                                     
( തുടരും... )