നോവൽ

ഭാഗം - 7

ഇജോ യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ പിന്നാലെ ഷെറിൻ വിളിച്ചു. 

"ഹലോ  മോളേ...നീ എവിടെയാടി?  ഹോസ്പിറ്റലിലാണോ അതോ റൂമിൽ വന്നോ. എന്തായി?"

"റൂമിലുണ്ട്. കാലിൽ പ്ലാസ്റ്ററിട്ടു. കുറച്ചു ദിവസം റെസ്റ്റ് എടുക്കണമെന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നെ... "

"എന്ത്  കഷ്ടമാണെന്ന് നോക്ക്.  ഓരോ കാലകേട് വന്നു കയറുന്നതെ.  ആൾക്കാര് വഴി നടക്കുന്നത് കാണാതിരിക്കാൻ ഇവന്റെയൊക്കെ കണ്ണിലെന്തോന്നാ പൂച്ച പെറ്റു കിടക്കുന്നോ.  എന്നെങ്കിലും എന്റെ മുന്നിൽ കണ്ടോട്ടെ. അന്നവന്റെ അവസാനമാണ്. എന്നിട്ട്.... ഹോസ്പിറ്റൽ ബില്ല്  ആര് കൊടുത്തു. നീയോ അതോ ആ തെണ്ടിയോ?   അല്ല നിന്നെ പറ്റിക്കാൻ എളുപ്പമാണല്ലോ. അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ."

ഉള്ളിലെ അമർഷം  മൊത്തം ഷെറിന്റെ സ്വരത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.  അത് തന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണെന്ന് സുര്യയ്ക്കറിയാം. 

"അയാൾ കൊടുത്തു. " 

അങ്ങനൊരു  നുണ പറയാനാണ് സുര്യയ്ക്കപ്പോൾ   തോന്നിയത്.  എന്തുകൊണ്ടോ ഇജോയെ പറ്റി ഒരു മോശം രീതിയിൽ പരാമർശിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വച്ചു ബിൽ പേ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി പേഴ്സ് എടുക്കുന്നതും  അതിൽ അത്രയും കാഷ് ഇല്ലാത്തതിന്റെ  ഒരു ചമ്മൽ ആ മുഖത്ത് തെളിയുന്നതും കണ്ടിരുന്നു. അതൊരു അഭിനയമായി തോന്നിയില്ല. പാവം. കയ്യിൽ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ. മാത്രമല്ല തന്നെ ബൈക്കിൽ തിരികെ കൊണ്ടു വന്നതും താഴെ നിന്നും മുകളിലെക്ക് ചുമന്ന്  എത്തിച്ചതും അവനല്ലേ. അതൊക്കെ ചെയ്യാനും  നല്ലൊരു മനസ്സ് വേണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് തള്ളിയിട്ടു മുങ്ങിയേനെ. 

"ശരി മോള്  കിടന്നോ. അമ്മ  രാവിലെയങ്ങ്  വന്നേക്കാം. കേട്ടോ"

ഷെറിന്റെ ഫോൺ കട്ടായി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ  പരിചിതമല്ലാത്ത  മറ്റൊരു നമ്പറിൽ നിന്നും കാൾ വന്നു. ആദ്യം ഏതോ കസ്റ്റമർ വിളിക്കുന്നുവെന്നാണ് കരുതിയത്. 

"ആരാന്ന് മനസിലായോ? " 

ആ ഒച്ച കേട്ടപ്പോഴേ ആളെ സൂര്യയ്ക്ക് പിടി കിട്ടി. ഇജോ! വിളിക്കുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല. 

"വീട്ടിലെത്തിയോ?" സൂര്യ അന്വേഷിച്ചു. 

"അപ്പോൾ മനസിലായല്ലേ?" അവന്റെ മനസിലെ സന്തോഷം ആ ചിരിയിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. 

"പിന്നേ മറക്കാൻ പറ്റോ. റോഡിൽ നിന്ന എന്നെ ബെഡിലെത്തിച്ച ആളല്ലേ?" പെട്ടന്ന് ആള് നിശബ്ദനായി.  തുടർന്ന് ഒരു ക്ഷമാപണം കൂടി. 

"സോറി സൂര്യ"

"ദേ തുടങ്ങി. ദൈവത്തെയോർത്ത് ഈ സോറി പറച്ചിലൊന്ന് നിർത്താമോ. കേട്ടു മടുത്തു."

"ഓക്കേ. എങ്കിലിനി  സോറി മാറ്റി പിടിക്കാം... ക്ഷമിക്കു എന്നായാലോ?" ഒപ്പം ഇജോയുടെ അമർത്തിയ  ചിരി. 

"ഒന്നും പറയണ്ട. എന്നെ വണ്ടി ഇടിച്ചതും കാലിൽ പ്ലാസ്റ്ററിട്ടതും ഞാനീ കിടക്കുന്നതുമൊക്കെ വിധിയാണ്. ആർക്കും തടയാൻ പറ്റില്ല."

"അതാണ്.... "   ഇജോ പിന്താങ്ങി :

"നമുക്കിങ്ങനെ വിളിക്കാനും  സംസാരിക്കാനുമൊക്കെ  പറ്റിയതും അതുകൊണ്ടാണല്ലോ. തനിക്കറിയോ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അത് വഴി കടന്നു പോകുമ്പോഴൊക്കെ   തന്നെ ഞാൻ  നോട്ട് ചെയ്യൂന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശരിക്കും ഇയാളെ ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് അതിലെ റൗണ്ട്  ചെയ്തു  പോകുന്നെ. ഒന്ന് അടുത്ത് വന്നു സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. താൻ പറഞ്ഞ പോലെ  കർത്താവിന്റെ  ഡിസിഷൻ  ഇന്ന് പുള്ളി നടപ്പിലാക്കി..."

"എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം അത് വഴി പോകുന്നെന്നോ....കളിയാക്കുവാണോ?"

"അല്ല സൂര്യ. ഗോഡ്  പ്രോമിസ്. "

"പിന്നെന്താ എന്റടുത്തേക്ക്  വരാഞ്ഞേ. നാണംകെടുമെന്നു വിചാരിച്ചിട്ടോ  അതോ മറ്റുള്ളവർ കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കുമെന്ന്  കരുതീട്ടോ?"

"രണ്ടുമല്ല. അങ്ങനൊരു ഫീൽ  എന്റെ മനസ്സിൽ  ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെയും കൊണ്ട് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റൽ വരെ പോകുമോ. തിരികെ തന്റെ റൂമിൽ കൊണ്ട് വിടുമോ...? മറ്റുള്ളവർ എന്ത് തിങ്ക്  ചെയ്യുമെന്ന  കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ബോതേർഡ്  ആവാറില്ല. ബികാസ്   അവരുടെയൊന്നും ചിലവിലല്ല ഞാൻ കഴിയുന്നെ. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് വന്നില്ല എന്ന ചോദ്യത്തിന് ആൻസറില്ല . ചിലരോടൊക്കെ നമുക്കൊരു  ഇഷ്ടം തോന്നുമെങ്കിലും അടുത്ത് ചെന്ന് സംസാരിക്കാൻ ഒരു സങ്കോചം തോന്നാറില്ലെ.  എന്തോ ഒന്ന് നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ബാക്കിലേക്ക് വലിക്കുന്ന  പോലെ. അത് മറ്റുള്ളവർ കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കുമെന്ന് തോന്നീട്ടാണോ. അല്ലല്ലോ? "

"പിന്നേ ഇജോയുടെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്?" വിഷയം മാറ്റാൻ വേണ്ടി  ചോദിച്ചതാണ്. 

"അപ്പാ. അമ്മ.പിന്നെ ഒരു സിസ്റ്റർ. ജെനി. അവൾ മഹാരാജാസിലാ പഠിക്കുന്നേ.... ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ."

"അപ്പായ്ക്ക് എന്താ ജോലി?" 

"അതൊരു ബിഗ്  സ്റ്റോറിയാ. അപ്പായ്ക്ക് ബിസിനസ് ആയിരുന്നു. പൊളിഞ്ഞു പാളീസായി. കേസും വഴക്കും പ്രശ്നങ്ങളും. പിന്നെ എല്ലാം എന്റെ  ഷോൾഡറിൽ  വച്ചു തന്നിട്ട് പുള്ളിക്കാരൻ  ബെഡിൽ കയറി അനങ്ങാതെ  ഒറ്റ കിടത്തം. ഡോക്ടർ അതിനു  സ്ട്രോക്ക് എന്ന്  പേരുമിട്ടു..."

"യ്യൊ... "

"അയ്യോ പൊത്തോന്ന് വിളിച്ചിട്ട് കാര്യമൊന്നുമില്ല. സൂര്യ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ. ഫേറ്റ്. അതനുഭവിച്ചല്ലേ പറ്റു..."

"ഇജോ എന്ത് ചെയ്യുവാ...? "

"M  C A കംപ്ലീറ്റ്  ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല. അപ്പോഴേക്കും അപ്പായുടെ ബിസിനസിൽ പ്രോബ്ലം  സ്റ്റാർട്ട്  ചെയ്തു  തുടങ്ങി. അതുകൊണ്ട്  പാതിയിൽ നിർത്തി. ഇപ്പൊ ചെറിയൊരു ജോബ്  ഉണ്ട്. വീട്ടു ചിലവൊക്കെ നടന്നു പോകും. അത് കൊണ്ട് പറ്റില്ലല്ലോ. ഒരു  പെങ്കൊച്ചു കല്യാണപ്രായമായി   വരുവല്ലേ. അവളെ മാര്യേജ്  ചെയ്തു  വിടണ്ടേ. എങ്ങനേലും എബ്രോഡ്   പോകാൻ ട്രൈ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നമ്മളീ കളിയിൽ ഇടയ്ക്കു വച്ചു തോൽക്കുമ്പോൾ ഇനി  ഒന്നേന്ന്   തുടങ്ങാന്ന് പറയാറില്ലേ ? അതുപോലെ  എല്ലാം മായ്ച്ചു  കളഞ്ഞിട്ട്  ആദ്യം മുതൽ തുടങ്ങാനുള്ള ശ്രമം..."

പരിചയപെടുന്നവരെല്ലാം ഒരേ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നവരാണല്ലോയെന്ന്  സൂര്യ. അത്ഭുതത്തോടെ ഓർത്തു. എങ്ങനെ ഇവരൊക്കെ കൃത്യം വന്നു ചാടുന്നു. അതാണ് അതിശയം. 

"ഇനി സുര്യയുടെ വിശേഷങ്ങൾ പറ." ഇജോയുടെ ഒച്ച. 

"വീട്  ആലപ്പുഴ.  അച്ഛനില്ല.  മരിച്ചു പോയി. വീട്ടിൽ അമ്മ  മാത്രേ ഉള്ളു."

"ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ ടെൻഷൻ   ഒന്നുമില്ല.. അല്ലേ ? " 

"എന്ന് പറയാം." അപ്പൊൾ  മറു തലയ്ക്കൽ  "ഇജോ..." എന്ന് ആരോ ഉറക്കെ വിളിക്കുന്ന ഒച്ച സൂര്യ കേട്ടു. 

"ശരി സൂര്യ. എന്നെ ഇവിടെ അമ്മ വിളിക്കുന്നു.  ഞങ്ങൾ ഫുഡ്  കഴിക്കും മുന്നേ ഒരുമിച്ചിരുന്ന്  പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. അപ്പോൾ ഞാൻ  വയ്ക്കട്ടെ. നാളെ  വിളിക്കാം...ഒക്കെ ? "

"മം... " 

"ടോ..."

"എന്താ?"

"ഗുഡ്  നൈറ്റ്. "

ഫോൺ കട്ടായിട്ടും അവന്റെ മധുരമുള്ള ശബ്ദം അവളുടെ കാതിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മൊബൈൽ നെഞ്ചിലേക്ക് വച്ചു   സൂര്യ അങ്ങനെ കിടന്നു. ഇജോയെ കണ്ടാൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു കുറവ് തോന്നുമോ? 

ഇല്ല. 

ഏതോ ഒരു പണക്കാരന്റെ സുന്ദരനായ മകൻ. അവൻ ചിരിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടാൽ വലിയൊരു  സങ്കടം ഉള്ളിൽ വച്ചു കൊണ്ട്  നടക്കുകയാണെന്ന്  പറയുകയുമില്ല. പുറമെ നിന്ന് നോക്കുന്നത് പോലെയല്ലല്ലോ  ഒരാളുടെയും ജീവിതം.  ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ വേദനിക്കാത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഈ ലോകത്തു ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വച്ചു പേഴ്സ് തുറന്നു നോക്കിയിട്ട്  പരുങ്ങി നിന്ന ഇജോയുടെ മുഖം ആലോചിച്ചപ്പോൾ  പണ്ട് താൻ അനുഭവിച്ച ദുരിതം സൂര്യ ഓർത്തു. അവനിൽ എവിടെയൊക്കെയൊ തന്റെ രൂപം  കാണുന്നു. തന്നെ പോലെ ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കുവാൻ തനിയെ പൊരുതി നീങ്ങുന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ. തന്റെ അതേ അവസ്ഥ. ആളുകളും ജീവിത രീതികളും സാഹചര്യങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് മാത്രം. ദിവസവും ഒരുപാട് പേരെ കാണുന്നുണ്ട്. അടുത്ത് ഇടപഴകുന്നുണ്ട്. പല രൂപത്തിൽ. പ്രായത്തിൽ. സ്വഭാവത്തിൽ.. 

പക്ഷെ അവർക്കൊക്കെ തിളച്ചു പൊന്തി വരുന്ന കാമം തീർക്കാനുള്ള ഉപകരണം മാത്രമാണ് താൻ. അതിനപ്പുറം ഒരു വൈകാരിക ബന്ധം ആരോടും തോന്നിയിട്ടില്ല. തോന്നേണ്ട കാര്യവുമില്ല. പണം മാത്രമായിരുന്നു പ്രധാനം. തനിക്ക് ആവശ്യവും അത് മാത്രമായിരുന്നു. ഒരാളുടെ രൂപവും ചിരിയും സംസാരവുമൊന്നും പിന്നീട് ഒരിക്കൽ കൂടി ചിന്തിച്ചും കൂട്ടി കിഴിച്ചും  ഇരുന്നിട്ടില്ല. പക്ഷെ ഇത്... ഇജോയോട്  ഒരു പ്രത്യേക മമത  മനസ്സിൽ  മുള നാമ്പിടുന്നുണ്ടോ?  ഒരു പ്രത്യേക തരം  ഇഷ്ടം. 

ഉണ്ടോ ? 

സൂര്യ  തന്റെ മനസാക്ഷിയോട് തന്നെ ചോദിച്ചു നോക്കി. വ്യക്തമായി ഒരുത്തരം കിട്ടിയില്ല. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിപ്പോ തന്നെ  വലിച്ചു പറിച്ചു കളയണം. കാരണം അഴുക്കു ചാലിൽ കിടക്കുന്ന ജീവിതമാണ്. മനസ്സിൽ പോലും ഒരാളെ  ഇഷ്ടപ്പെടാൻ പാടില്ല. അതൊരു അത്യാഗ്രഹമായിപ്പോകും. അവസാനം ഒരുപാട് കരയേണ്ടിയും വരും. വെറുതെ എന്തിനാണ് വേലിയിൽ ഇരിക്കുന്ന എടുത്തു തോളിൽ വയ്ക്കുന്നത്. അത് വേലിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ. ഓരോരുത്തർക്കും ദൈവം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയൊക്കെ എരിഞ്ഞു തീരണമെന്നാണ് ദൈവം എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നത്. അത് അങ്ങനെ നടന്നോട്ടെ. 

ഷെറിൻ പറയുന്നത് പോലെ ആരിൽ നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. അതാണ് മനസമാധാനമായി കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള ഒരേയൊരു മരുന്ന്. കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു പൂട്ടി എല്ലാം മറന്നു ഉറക്കം കാത്തു ഒറ്റ കിടത്തം. രാവിലെ ഇജോയുടെ വിളി കേട്ടാണ്  ഉണരുന്നത്. ആദ്യം കരുതിയത് സ്വപ്നമാണെന്നാണ്. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ മുന്നിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ചെക്കൻ നിൽക്കുന്നു. ഉറക്കപിച്ചിൽ സൂര്യ പകച്ചു നോക്കി. അവൻ ഹെൽമെറ്റ് തലയിൽ നിന്നും ഊരി മാറ്റി പിടിച്ചു. 

"ഹലോ..... ഇത് ഞാനാടോ. ഇജോ...." അവൻ ചിരിക്കുന്നു. 

"രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ ഞാൻ തന്റെ കാര്യമോർത്തു. ഈ വയ്യാത്ത കാലും  വച്ചു എങ്ങനെ താഴെ ഇറങ്ങി  പോയി ഫുഡ്  കഴിക്കുമെന്ന്...." കയ്യിലെ കവർ ഇജോ മേശ മേൽ വച്ചു. 

"അമ്മ എനിക്ക് കഴിക്കാൻ തന്നു വിട്ടതാ.. താൻ  കഴിച്ചിട്ട്  ടിഫിൻ ബോക്സ്  ഇവിടെ തന്നെ  വച്ചിരുന്നാൽ മതി. ഞാൻ രാത്രി വന്നു  കളക്ട്   ചെയ്തോളാം. അപ്പൊ പോകുവാണെ.... ഇനിയും നിന്നാൽ ജോലിക്ക് കയറാൻ ലേറ്റാവും."

ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് ഇജോ വാതിൽ കടന്നു മറഞ്ഞു  കഴിഞ്ഞു. ഒന്നും മനസിലാവാതെ സൂര്യ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി. ഈശ്വരാ! ഇതെന്തൊക്കെയാണ്  നടക്കുന്നത്? കാണുന്നത് സ്വപനമല്ലെന്ന്  ഉറപ്പിക്കാൻ സൂര്യ കണ്ണ് തിരുമി  നോക്കി. വഴിയിൽ വച്ചു കണ്ട  പരിചയം മാത്രമുള്ള ആളോട് ഇത്രയും സ്നേഹവും കരുതലും കാണിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ. ഒന്നുറങ്ങി എണീറ്റാൽ തീർന്നു പോയേക്കുമെന്നു കരുതിയ ബന്ധം.  ഇല്ലാത്ത സമയം കണ്ടെത്തി തനിക്ക് വേണ്ടി ഭക്ഷണപൊതിയുമായി ഓടി പാഞ്ഞു വന്നിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. ആർക്കും തോന്നില്ല ഇങ്ങനെയൊന്നും. തോന്നിയാൽ തന്നെ ആരും ചെയ്യില്ല. എന്തോ ഇജോയോടുള്ള ഇഷ്ടം നെഞ്ചിലിങ്ങനെ  നിറഞ്ഞു നിറഞ്ഞു വരുന്നത് സൂര്യ അറിഞ്ഞു. 

(തുടരും )