നോവൽ

ഭാഗം - 10

ഒരു നീണ്ട മെസ്സേജ്  ആയിരുന്നു ഇജോ സെന്റ് ചെയ്തത്. വർദ്ധിച്ച നെഞ്ചിടിപ്പോടെ സൂര്യ ഓരോ വരിയിലൂടെയും മിഴി പായിച്ചു. 

'ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ താൻ വിശ്വസിക്കുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഗോഡ്  പ്രോമിസ്. ഇന്ന് ഞാനവിടെ  വന്നത്  ഇക്കാര്യം തന്നോട് പറയാൻ വേണ്ടിട്ടായിരുന്നു.  ഷെറിൻ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ്  പറയാതെ  ഇറങ്ങി  പോന്നേ. ഫസ്റ്റ്   തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ എനിക്ക് തോന്നിയൊരിഷ്ടമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ വലുതായി വലുതായി എന്റെ  ചെസ്റ്റിൽ  താങ്ങാൻ പറ്റാത്തത്ര ഭാരമായിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഭൂകമ്പം മാതിരി അതിങ്ങനെ പൊട്ടിതെറിക്കാൻ വെമ്പി നിൽകുവാ.  ഈ മെസ്സേജ്   വരുന്നതിനു തൊട്ടു മുൻപ് വരെ  ഇതെങ്ങനെ തന്റെ മുന്നിൽ പ്രെസെന്റ്  ചെയ്യുമെന്നുള്ള കൺഫ്യൂഷനിലായിരുന്നു .  നിന്നേയിങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ  എനിക്കിഷ്ടമാണ്. നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്  അതിലേറെയിഷ്ടമാണ്.  നിന്റെ അടുത്ത് എത്ര സമയം ഇരുന്നാലും എനിക്ക് മടുക്കുകയില്ല. എന്നും എപ്പോഴും നീ  എന്റൊപ്പം   ഉണ്ടാവണമെന്ന്   ഞാൻ അതിയായി   ആഗ്രഹിക്കുന്നു... ഈ  പറയുന്നതതൊക്കെ  വെറും ജോക്ക്  ആയിട്ട്   എടുക്കരുത്.  പെട്ടന്നുണ്ടായ  എക്സൈറ്റ്മെന്റിൽ    പറയുന്നതുമല്ല. ഒരുപാട് ആലോചിച്ച് എടുത്ത ഡിസിഷനാണ്. ഇനി എനിക്ക്   സൂര്യയുടെ ആൻസർ  മാത്രം കിട്ടിയാൽ മതി."

സൂര്യയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചത് പോലെ തോന്നി. അത് തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ നിമിഷങ്ങളെടുത്തു. ആഹ്ലാദത്തിൽ ഒന്നാർത്തു വിളിക്കാൻ അവളുടെ മനം തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  പക്ഷെ  തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ ഷെറിൻ ഉറങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന  ബോധ്യം സൂര്യയെ അതിൽ നിന്നും തടഞ്ഞു.  പൊന്തി വന്ന ആവേശം അടക്കി പിടിച്ചു ഇങ്ങനെ റിപ്ലൈ അയച്ചു. 

'എനിക്കും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് ഇജോയെ.   എന്നും എന്റെ കൂടെ കാണുമെങ്കിൽ അതെന്നെ ഒരുപാട് സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. പക്ഷെ ഞാനൊരു ട്രാൻസ്ജൻഡർ  ആണെന്ന് അറിയാലോ. എന്റെയെല്ലാ കാര്യവും അറിഞ്ഞു വച്ചു കൊണ്ടു   ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എടുക്കണോ?'

'എനിക്കിപ്പോ ഒരു കാര്യം മാത്രേ അറിയൂ.  എന്റെ മൈൻഡിൽ താൻ മാത്രേയള്ളു. തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം മാത്രേയുള്ളു. ഐ  ഡോണ്ട്  തിങ്ക്  എബൗട്ട്   എനിതിങ്  എൽസ്. ബാക്കി ഒന്നും എന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നവുമല്ല.'

സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ മനസ്സിൽ  നിറയുന്നതെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത വിധം നെഞ്ചിൽ നിന്നും തൊണ്ടക്കുഴി വരെ ഒരു വിങ്ങൽ വന്നു നിറഞ്ഞു വേദനിക്കുന്നത് സുര്യ അറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഒരു വാചകം പോലും ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത വിധം കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കാഴ്ച മങ്ങി. തിടുക്കത്തിൽ മൊബൈൽ ഓഫ് ചെയ്തു വച്ചിട്ട്  തലയിണയിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് സൂര്യ ശബ്ദമില്ലാതെ തേങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി. 

ഭാവിയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലം മുതൽ സ്നേഹസമ്പന്നനായ ഒരു പുരുഷന്റെ ഒപ്പം  സന്തോഷത്തോടെ സുഖമായി ജീവിക്കണം എന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നത് മൊത്തം   തന്റെ ഒപ്പം ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടെത്തി തരണേ ദൈവമേ... എന്നായിരുന്നു. ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാനുള്ള തത്രപാടിൽ ആ ചിന്തയും സ്വപ്നങ്ങളുമെല്ലാം കൈ വിട്ടു പോയിരുന്നു. ഇനി നല്ലൊരു ജീവിതം തനിക്ക് ലഭിക്കില്ലെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. ദിവസവും പല പുരുഷന്മാർക്കൊപ്പം ശരീരം പങ്കിടുന്ന തനിക്ക് അതൊന്നും ആഗ്രഹിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയില്ലെന്നു കരുതി.  തന്റെ ചരിത്രം അറിയുന്ന ആരും വന്നു കൈ പിടിച്ചു കൂടെ കൂട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷകൾക്കപ്പുറം ദൈവം കനിഞ്ഞു അനുഗ്രഹിച്ചതു പോലെ തോന്നുന്നു. തനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും ഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഒരു രാജകുമാരനെ കൊണ്ടു വന്നു മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ടു 'ഇത് നിനക്കുള്ളതാ. നീയെടുത്തോ 'എന്ന് പറയുമ്പോലെ.

ഇതിനപ്പുറം ഇനി  നേടാൻ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? പെട്ടന്ന് നടുക്കുന്ന ഒച്ചയിൽ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു.  തിടുക്കത്തിൽ മൊബൈലിന്റെ സൈഡ് ബട്ടൺ അമർത്തി സൂര്യ വോളിയം കുറച്ചു. പിന്നെ ഷെറിനെ നോക്കി. ഭിത്തിയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ് അവൾ.  അവിടെ നിന്നും നേർത്ത കൂർക്കം വലി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. 

സൂര്യ  മൊബൈൽ ഓണാക്കി ചെവിയോട് ചേർത്തു വച്ചു. 

"സൂര്യാ... " എന്നുള്ള ഇജോയുടെ കാതരമായ  ഒച്ച കാതിലെത്തി: 

"താനെന്താ വാട്സ്ആപ്പിൽ   നിന്നും പെട്ടന്ന് പോയെ... ഞാൻ പറഞത്  ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞിട്ടാണോ...?"

"അല്ല ഇജോ. സങ്കടം വന്നിട്ടാ."

കാറ്റൂതുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സൂര്യ മറുപടി കൊടുത്തു. 

"why...? "

"അറിയില്ല. പെട്ടന്ന് എന്റെ നെഞ്ചൊക്കെ വിങ്ങി  പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിട്ട് ഒന്നും കാണാൻ വയ്യാണ്ടായി..."

"അതിനിപ്പോ സങ്കടപ്പെടുന്ന എന്തിനാ? "

"അടുത്ത് ഷെറിൻ ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്.  വാട്സാപ്പിൽ വരാമോ ? "

"sure."

ഫോൺ കട്ട് ആയി. സൂര്യ വാട്ട്സാപ്പിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴേക്കും  ഇജോയുടെ മെസ്സേജ് എത്തിയിരുന്നു. 

'പറയ് സൂര്യ?'

'ഇജോ കൂടെയുള്ളത് തന്നെയാ എന്റെയും  സന്തോഷം. പക്ഷെ എത്ര നാൾ? ഒരുദിവസം ഇജോയുടെ വീട്ടിൽ അറിയും. അതോടെ കഴിയില്ലേ ഇതൊക്കെ. ഇജോയുടെ ബന്ധുക്കൾ. സുഹൃത്തുക്കൾ. നാട്ടുകാർ. എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ  നാണംകെട്ട് തലകുമ്പിട്ടു നിൽക്കേണ്ടി വരില്ലേ. അന്ന് ഇതൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ലന്ന് തോന്നും. ഞാനൊരു ബാധ്യത ആവുകയും ചെയ്യും.'

'നീയീ പറയുന്ന ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും നാട്ടുകാരെയും  എനിക്കൊന്നും  കൺവിൻസ്   ചെയ്യേണ്ട  കാര്യമില്ല. എനിക്കൊരു പ്രോബ്ലം  വന്നാൽ നീയീ പറയുന്ന  മൂന്ന് ഗ്രൂപ്പും  ഒപ്പം ഉണ്ടാവില്ലന്ന് എക്സ്പീരിയൻസ്  ചെയ്തിട്ടുള്ളവനാണ് ഞാൻ. സോ  ഐ ആം  നോട്ട്  വറിഡ്  എബൗട്  ദാറ്റ്. പിന്നെയുള്ളത് എന്റെ ഫാമിലി. നിന്നെ കൈപിടിച്ചു എന്റെ ഫാമിലിയിലേക്ക് ജോയിൻ  ചെയ്യിക്കുവാൻ ഒരു  വഴിയുണ്ട്. കുറച്ചു വളഞ്ഞ വഴിയാണ്. ബട്ട് ഇറ്റ്  ഡസന്റ്   മാറ്റർ... നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാനല്ലേ... നല്ലതിന് വേണ്ടിയല്ലേ.'

'അതെന്തു വഴി?'

'ഐ  വിൽ  ടെൽ  യു... ബട്ട്. ഇപ്പോഴല്ല   നാളെ വൈകുന്നേരം ഞാൻ വരുമ്പോൾ.  ഇപ്പൊ എന്റെ  സുന്ദരി കുട്ടി പോയി  കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.'

'ഇത് പറഞ്ഞിട്ട് പോ ഇജോ. '

'നല്ല കാര്യങ്ങൾ ഡയറക്റ്റ്   തന്നെ പറയണം. അതാണ് അതിന്റെ ശരി. സോ  ഗുഡ്  നൈറ്റ്. ആൻഡ്  സ്വീറ്റ്  ഡ്രീംസ് !"

സൂര്യ പിന്നെ  നിർബന്ധിച്ചില്ല. എന്ന് മാത്രമല്ല സുഖമായി ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഇനി മുതൽ തനിച്ചല്ല ഒരാൾ കൂടി കൂടെ ഉണ്ടാവുമെന്നുള്ള ചിന്ത നൽകുന്ന  ആത്മവിശ്വാസം ചെറുതല്ല. എന്നാൽ പിറ്റേന്ന് സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിട്ടും വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന ഇജോയെ കാണാഞ്ഞതു കൊണ്ടു സൂര്യ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു. ഒരു വട്ടം ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു നിന്നു. അതോടെ ടെൻഷൻ കൂടി. താൻ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ആപത്തു പിണയുന്ന ഒരു ശാപം തന്റെ തലയ്ക്കു  മീതെ വട്ടമിടുന്നുണ്ട്. വിളിച്ചിട്ട് ഇജോ ഫോൺ എടുക്കാത്തത് കൊണ്ടു ആദ്യം മനസ്സിൽ എത്തിയത് ആ ചിന്തയാണ്. അതോടെ വീണ്ടും വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ കാൾ അറ്റൻഡ് ആയി. ആദ്യം ചെവിയിലെത്തിയത് ആരുടേയൊഒക്കെയോ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരമാണ്. അതിനിടയിൽ ഇജോയുടെ താഴ്ന്ന സ്വരം കേട്ടു. 

"സൂര്യ ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം."

"ഇജോ ഇതെവിടെയാ. അതാരാ അവിടെ ഒച്ചയിടുന്നേ...?"

"ഞാൻ  വിളിക്കാം. സൂര്യ...."

"പ്രശ്നം എന്താന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പോ ഇജോ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ടെൻഷനടിച്ചു ചാവും." 

"കാഷ്   കൊടുക്കാനുള്ള ഒരു ടീം  വന്നിട്ടുണ്ട്.  അവര് ഷൗട്ട് ചെയ്യുന്നതാ. സൂര്യ പേടിക്കണ്ട. ഇതൊക്കെ ഇവിടെ നല്ല പ്രാക്ടീസ്  ആയിട്ടുണ്ട്." 

"എന്നിട്ടെന്താ ഇജോ എന്നെ വിളിക്കാഞ്ഞേ? അപ്പൊ അത്രേയുള്ളു  ഞാൻ അല്ലേ . എത്രയാ അവർക്ക് കൊടുക്കാനുള്ളതെന്ന് പറയു...?"

" 50000. "

"എന്റെ എ റ്റി എം കാർഡ് ഇജോയുടെ കയ്യിലുണ്ടല്ലോ. അതിൽ നിന്നും അവർക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള കാഷ് എടുത്തു കൊടുത്തേക്ക്. പ്രശ്നം കഴിഞ്ഞില്ലേ... "

"വേണ്ട സൂര്യ. അത് ശരിയാവില്ല. "

"അതെന്താ ശരിയാവാത്തേ... ഇപ്പൊ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക് ഇജോ. മറ്റു വഴിയേ കുറിച്ചൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നീട് ചിന്തിക്കാം."

മറുപടി ഒന്നും കേട്ടില്ല. 

"ഇന്നലെ എന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണെങ്കിൽ   ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ ഇജോ അനുസരിക്കും. വെറുതെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ  അതിൽ നിന്നും കാഷെടുത്തു കൊടുത്തിട്ട്  അവരെ പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്. എന്നിട്ട് ഇനി എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി. കേട്ടോ? " 

"ഹാ..." ഇടറിയത് പോലെ ആ ഒച്ച കേട്ടു. 

ഒപ്പം ഫോൺ കട്ടാവുകയും ചെയ്തു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഇജോ വിളിക്കുന്നതും  പ്രതീക്ഷിച്ചു സൂര്യ നോക്കിയിരുന്നു. കാത്തിരുപ്പിന് ഒടുവിൽ മുറ്റത്തു ഒരു ബൈക്ക് വന്നു നിൽക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ടു. പ്ലാസ്റ്റർ പൊതിഞ്ഞ വലതു കാൽ സ്റ്റൂളിന് മേലെ ഏറ്റി വച്ചു സെറ്റിയിൽ ചാരി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു സൂര്യ. നോക്കുമ്പോൾ ഇജോ കയറി വരുന്നത് കണ്ടു. 

"എന്തായി ഇജോ ? അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടോ?" ആകാംഷയോടെ സൂര്യ ചോദിച്ചു. 

മറുപടിയില്ല. പകരം അടുത്ത് വന്നു ഒരു നിമിഷം മുഖത്തേക്ക്  ഉറ്റു നോക്കിയിരുന്നു. ആ മുഖത്ത് സമ്മിശ്ര വികാരങ്ങൾ അലയടിക്കുന്നത് കണ്ടു. പെട്ടന്ന്  സൂര്യയെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു അവളുടെ  തോളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് ഇജോ ഒന്ന് എങ്ങി.  ആദ്യമൊന്നു പകച്ചെങ്കിലും "എന്താ ഇജോ ഇത് ?"എന്ന് ചോദിച്ചു തന്നിൽ നിന്നും അവനെ സൂര്യ  വേർപെടുത്താൻ നോക്കി. പക്ഷെ കൂടുതൽ ശക്തിയിൽ പുണർന്നു അവളുടെ  കഴുത്തിലേക്ക്  ഇജോ മുഖം പൂഴ്ത്തി വച്ചു. 

"എന്തിനാ ഇജോ ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുന്നെ.... എന്തിനും ഞാനുണ്ടാവില്ലേ  കൂടെ . എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും മാറും. കടങ്ങളൊക്കെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു വീട്ടാം...ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കല്ലേ..." 

ആശ്വാസ വാക്കുകൾ ഉരുവിട്ടു കൊണ്ട്  അവന്റെ ചുമലിൽ സൂര്യ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ അവനെ ബലമായി പിടിച്ചുയർത്തിയിട്ട്  ആകെയൊന്നു നോക്കി. അവന്റെ  കവിളിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങിയ  കണ്ണീർ  തുടച്ചു കൊടുത്തു. 

"ഈ  കട്ട താടിയും  മീശയും വച്ചിട്ട് തനിക്കിങ്ങനെ കരയാൻ നാണമില്ലേ മനുഷ്യ ..." സൂര്യ ചിരിയോടെ കളിയായി ചോദിച്ചു .  ഇജോയുടെ മുഖത്തും ഒരു നനഞ്ഞ ചിരി വിരിഞ്ഞു. തിടുക്കത്തിൽ അവൻ സൂര്യയുടെ മടിയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. ഇജോയുടെ കവിളിലും  താടിയിലും  സൂര്യ പതിയെ  തലോടി.  അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു ഉറ്റു നോക്കി കിടന്നു  അവൻ  ചോദിച്ചു. 

"എന്ത് കണ്ടിട്ടാ സൂര്യ നീയെന്നെ ഇത്രയധികം  സ്നേഹിക്കുന്നെ? മുങ്ങി താഴാൻ പോകുന്ന ഒരു കപ്പലിലാണിതെന്ന് നിനക്കറിയോ. ഇനിയങ്ങോട്ട്  മരിക്കുമോ ജീവിക്കുമോ എന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ല. പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് കുറച്ചു വിഷം വാങ്ങി കഴിച്ചു  എല്ലാവർക്കും കൂടി അങ്ങ് തീർന്നേക്കാമെന്ന്."

"ഇനി അങ്ങനെയൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട. എനിക്ക് ജീവനുള്ളിടത്തോളം കാലം  ഇജോ ആരുടെ മുന്നിലും നാണംകെട്ട്  തലകുമ്പിട്ട് നിൽക്കാൻ ഞാൻ  സമ്മതിക്കുകയില്ല."

സൂര്യ അവന്റെ നാസിക തുമ്പിൽ പിടിച്ചു പതിയെ കുലുക്കി. 

"ഇനി മരിച്ചാലും ജീവിച്ചാലും ഒരുമിച്ച്. ഈ തടിയനെ ഇനി  ആർക്കും ഞാൻ കൊടുക്കില്ല...."

ഇജോയുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ സൂര്യ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി. നിർവൃതിയോട് അവൻ മിഴികൾ പൂട്ടി വച്ചു. എത്ര നേരം അങ്ങനെ കിടന്നു എന്നറിയില്ല. സൂര്യയുടെ ഒച്ച കേട്ടാണ് കണ്ണുകൾ തുറന്നത്. 

"പോകണ്ടേ...? നേരം  കുറച്ചായി... "

"ഇല്ല. കുറച്ചു നേരം കൂടി ഞാനിങ്ങനെ കിടന്നോട്ടെ."

ഒരു കുട്ടിയെ പോലെ അവൻ ഒന്നൂടെ ചുരുണ്ടു. 

"ഇനി വൈകിയാൽ അമ്മ ചീത്ത വിളിക്കും കേട്ടോ..." സൂര്യ ചിരിയോടെ  ഓർമിപ്പിച്ചു. 

"ഇന്ന്  അമ്മയെന്നെ ഒന്നും പറയില്ല. കാരണം വീട്ടിൽ വന്നു ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രോബ്ലം   ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ടീമിനെയാണ്  ഒതുക്കി വിട്ടിരിക്കുന്നത്. അത് ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു  ചെറിയ മാറ്റർ  അല്ല കുട്ടി"

കൈ ഉയർത്തി അവൻ സൂര്യയുടെ ചുമലിൽ  പിടിച്ചു. 

"ഒരു ദിവസം. ഒരൊറ്റ ദിവസമെങ്കിലും എനിക്ക് അവരുടെ മുന്നിൽ തല ഉയർത്തി പിടിച്ചു അന്തസോടെ നിൽക്കാൻ പറ്റി. യു  ആർ  ദി  റീസൺ  ഫോർ  ദാറ്റ്.  താങ്ക്  യു  സോ  മച്ച്  മൈ  ഡിയർ..."

"താൻ എന്നോട്  നന്ദി പറയുന്നോടോ..." 

ഇജോയുടെ കവിളിലെ രോമങ്ങളിൽ വിരൽ ചേർത്തു  സൂര്യ ഒന്ന്  മുറുക്കി വലിച്ചു. വേദനയിൽ അവൻ  ഒന്ന് മുരണ്ടു.  കവിളിൽ കൈ ചേർത്ത് വച്ചു ഇജോ  ശുണ്ഠിയോടെ  നോക്കി. 

"നൊന്തോ?" സൂര്യ കുസൃതിയോടെ  തിരക്കി. 

"ഇല്ല. നല്ല സുഖം..."   പരിഭവത്തോടെ ഇജോ കവിളിൽ തടവി. 

ആ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റിയിട്ടു മുഖം താഴ്ത്തി ഇജോയുടെ കവിളിൽ സൂര്യ ചുംബിച്ചു. 

"വേദന മാറിയോ?"

"നോ." 

വീണ്ടും ഒരു ചുംബനം കൂടി. 

"ഇപ്പോഴോ?"

"ഇല്ലന്നേ..."

ഇജോയുടെ കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പിടിച്ചു ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു. പിന്നെ മുഖമുയർത്തി. 

"ഇപ്പൊ മാറിയോ...?"

"കവിളിലെ പെയിൻ   മാറി. പക്ഷെ  ഇപ്പൊ ദേ ഇവിടെ തുടങ്ങി."

ഇജോ തന്റെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ടു കാണിച്ചു. സൂര്യ ചിരിച്ചു പോയി. പെട്ടന്ന് ഇജോ കൈ ഉയർത്തി സൂര്യയുടെ ശിരസ്സിനു പിന്നിൽ വിരലുകൾ  കോർത്തു പിടിച്ചു  ആ മുഖം താഴ്ത്തി. കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗതയിൽ സൂര്യയുടെ  ചുണ്ടുകൾ കവർന്നു കഴിഞ്ഞു. ആ ചുംബനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മധുരമായിരുന്നു. മനസും ഹൃദയവും ഒന്നു  ചേരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന മധുരം. 

(തുടരും)