നോവൽ

ഭാഗം - 13

ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് വിശദമായി സുര്യയുമായി സംസാരിച്ചു. കൗൺസിലിംഗ് കഴിഞ്ഞു റിപ്പോർട്ട് പ്ലാസ്റ്റിക് സർജനു കൈ മാറി. പ്ലാസ്റ്റിക് സർജന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും നേരെ ഫിസിഷ്യന്റെ അടുത്തേക്ക്.

സർജറിയ്ക്ക് സുര്യയുടെ ബോഡി ഫിറ്റാണെന്നു ഫിസിഷ്യന്റെ അപ്രൂവ് കിട്ടി കഴിഞ്ഞു പ്ലാസ്റ്റിക് സർജൻ നേരെ അനസ്തേഷ്യ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് വിട്ടു.  ഒടുവിൽ അനസ്തേഷ്യ ഡോക്ടറും പ്ലാസ്റ്റിക് സർജനും ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഷെറിനും സൂര്യയും പുറത്തു വെയിറ്റ് ചെയ്തു.
 
ഏഴു  ദിവസം കഴിഞ്ഞുള്ള ഒരു തിങ്കളാഴ്ചത്തേക്ക് സർജറിയ്ക്കുള്ള ഡേറ്റ് കിട്ടി. ഒപ്പം ഡെയിലി കഴിക്കാൻ ആസ്പിരിൻ ടാബ്ലെറ്റും തന്നു  വിട്ടു. വിവരങ്ങൾ അപ്പപ്പോൾ  തന്നെ സൂര്യ ഇജോയെ വിളിച്ചു അറിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഷെറിന്റെ പരിചയക്കാരായ Transgendersന്റെ  ഒപ്പമായിരുന്നു താമസവും ഭക്ഷണവും. അതൊരു വലിയ ഹോസ്റ്റൽ പോലെ ആയിരുന്നു. സർജറിയ്ക്ക് വേണ്ടി എത്തിയവർ സർജറി കഴിഞ്ഞു വിശ്രമിക്കുന്നവർ എന്നിങ്ങനെ വീട് നിറയെ ആളുകൾ. 
 
 സർജറി കഴിഞ്ഞു  പൂർണ്ണമായും പെണ്ണായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നവരായിരുന്നു കൂടുതലും. ഇത്രയും ആളുകൾ ഇതിനായി എത്തുന്നുണ്ടെന്നുള്ള വിവരം സൂര്യയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.  
 സർജറിയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവൾ   വിശദമായി അവരിൽ നിന്നും ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. 

സർജറി ചെയ്യുന്ന ദിവസം രാവിലെ  ഇജോ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടെന്നും എല്ലാം ഭംഗിയായി തീരുമെന്നും അവൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോലെ പറഞ്ഞു. എസ് ആർ എസ് പ്ലസ് റീ കൺസ്ട്രക്ഷൻ സർജറി ഒൻപത് മണിക്കൂർ ആയിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞു സൂര്യയെ പോസ്റ്റ് ഓപ്പറേഷൻ കെയർ യൂണിറ്റിലേക്ക് മാറ്റി.
 
എട്ട് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സൂര്യയ്ക്ക് ബോധം വീണത്. എങ്കിലും മയക്കം വിട്ടിരുന്നില്ല. അവ്യക്തമായ സ്വരത്തിൽ നഴ്സുമാർ എന്തൊക്കയോ ചോദിക്കുന്നു. കണ്ണിൽ മൂടൽമഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞത് പോലെ കാഴ്ച മങ്ങുന്നു. സർജറി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്നു സൂര്യയ്ക്ക് തോന്നിയത് സെഡേഷൻ ടൈം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്. പച്ചമാംസം കീറി മുറിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. പ്രാണൻ പൊടിയുന്ന  വേദന. വിശ്വസിക്കുന്ന സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ! ഇത്രയും കഠിനവേദന അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ജീവനുള്ള ഒരു മനുഷ്യനും ഇതിനൊന്നും ഇറങ്ങി പുറപ്പെടില്ല. ഇതിലും ഭേദം മരിക്കുന്നതാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.
 
പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്കാണ്  വാർഡിലേക്ക് മാറ്റിയത്. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക്  സഹിക്കാൻ പറ്റുന്ന വേദനയിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. ഇജോ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ സങ്കടപ്പെട്ടേക്കുമെന്നു കരുതി താൻ അനുഭവിച്ച വേദനയൊന്നും  സൂര്യ പറഞ്ഞില്ല. ആറു ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ പതിനാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ചെക്കപ്പ്.  തുടർന്നു ഹോർമോൺ ടാബ്ലെറ്റ് കഴിച്ചു തുടങ്ങി. പിന്നെ  ടോപ് സർജറിയ്ക്ക് വേണ്ടി  ഹോസ്പിറ്റലിൽ വീണ്ടും അഡ്മിറ്റ് ആയി.
 
നാല്  മാസത്തോളം ട്രീറ്റ്മെന്റിന്റെ ഭാഗമായി ബാംഗ്ളൂരിൽ തന്നെ തങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഒരു അമ്മയുടെ സ്നേഹവും കരുതലും കൊടുത്തു ഷെറിൻ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ലേസർ ട്രീറ്റ്മെന്റും കഴിഞ്ഞാണ് സൂര്യയും ഷെറിനും  തിരികെ മടങ്ങിയത്. എറണാകുളം സൗത്തിൽ  നിന്നും ഒരു ഓട്ടോയിൽ കടവന്ത്രയിലെ  വാടക വീട്ടിലിറങ്ങി. ധന്യ അടുക്കളയിൽ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. 
 
ഡോർബെൽ കേട്ടു അവൾ  ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. ബാഗുകൾ തൂക്കി സുര്യയും ഷെറിനും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു ധന്യ വിസ്മയിച്ചു. വരുന്ന വിവരം അവളേ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. സുര്യയെ കണ്ടു അതിശയത്തിൽ   ധന്യ അടിമുടി നോക്കി. 
 
"എന്റെ പൊന്നേ... എന്ത് മാറ്റാടി  ഇത്. പഴയ സൂര്യ ആണെന്ന് പറയേ ഇല്ല. കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് തന്നെ അസൂയ തോന്നണ്. ശരിക്കും നീയൊരു സുന്ദരികുട്ടി ആയിട്ടുണ്ട്."
 
സുര്യയുടെ കവിളിൽ അരുമയോടെ ധന്യ തഴുകി. അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ സൂര്യ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. ആ ഭാവമാറ്റം കണ്ടു ധന്യ അമ്പരന്നു. ബാഗുകൾ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി വച്ചിട്ട് സൂര്യ തിടുക്കത്തിൽ  പുറത്തേക്കു പോകുന്നത് കണ്ടു  ഷെറിൻ പിന്നാലെ ചെന്നു.
 
"നിൽക്ക് സൂര്യ ഞാനും കൂടെ  വരാം... "
 
"വേണ്ട. "  സൂര്യ തടഞ്ഞു.
 
"ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോളാം... "  അവൾ നടന്നു കഴിഞ്ഞു.
 
"ഇവൾക്കിതെന്താ പറ്റിയെ. എങ്ങോട്ടാ ഈ ഓടി പാഞ്ഞു പോകുന്നെ. എന്താടി ഷെറിനെ ഇതൊക്കെ ?" ധന്യ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
 
സൂര്യ പോകുന്നത്  ദീനമായി നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്ന ഷെറിൻ വിശദീകരിച്ചു.
 
"രണ്ടാഴ്ചയായിട്ട്  അവൻ വിളിക്കുന്നില്ല. അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ എടുക്കുന്നുമില്ല. ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ വേണ്ടി അവിടെ കിടന്നു ബഹളം ആയിരുന്നു. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചു നിർത്തിയതാ. ഇത്രേം പണം ചിലവാക്കിയിട്ട് പാതിയിൽ കളഞ്ഞിട്ടു പോരുന്നതെങ്ങനെ? "
 
"ആര് വിളിച്ചില്ലെന്ന് . ഇജോയോ ?"
 
"മം... അവനെ കാണാനാ അവൾ  പോകുന്നെ." ധന്യ കണ്ണ് മിഴിച്ചു.
 
"ഈശ്വര ചതിച്ചോടി അവൻ?" ഷെറിൻ മറുപടി പറയാതെ  സെറ്റിയിലേക്ക്  വന്നിരുന്നു. ധന്യ അവളുടെ  സമീപം ഇരുന്നു.
 
"ഇനി എന്ത് ചെയ്യും ? "
 
"ആദ്യം അവൾ പോയിട്ട് വരട്ടെ. നേരിട്ട് കണ്ടു സംസാരിച്ചാലല്ലേ എന്താ അവന്റെ പ്രശ്നമെന്ന്  അറിയാൻ പറ്റു. "
 
"അവനിനി വേണ്ടെന്നെങ്ങാനും പറയോടി?" ധന്യയുടെ ചോദ്യം കേട്ടു  ഷെറിൻ പകച്ചു നോക്കി.
 

 
ഓഫിസിൽ  നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു ബൈക്കിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇജോ സുര്യയെ കാണുന്നത്. ആദ്യം ആളെ മനസിലാവാത്തത് പോലെ ഒരിക്കൽ കൂടിയൊന്ന്  നോക്കി. ഒരു പൂവ് പോലെ അവന്റെ മുഖം വിടരുകയും പൊടുന്നനെ വാടുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നിട്ട് ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മുറുകിയ മുഖത്തോടെ സൂര്യ ചോദിച്ചു.
 
"ഇജോ എന്താ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ എടുക്കാത്തേ?"
 
അവൻ ഒന്ന് പതറിയത് പോലെ തോന്നി. പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റിയിട്ടു പറഞ്ഞു. 
 
"ഞാൻ കുറച്ചു തിരക്കിലായിരുന്നു. എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല."
 
"ഈ രണ്ടാഴ്ച എന്നെ ഒരിക്കൽ പോലും ഒന്ന് വിളിക്കാൻ പറ്റാത്ത എന്ത് തിരക്കാ...?"
 
"അതൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം. എനിക്കിപ്പോ അത്യാവശ്യമായിട്ട് ഒന്ന് പുറത്തു പോണം."
 
"ഇത് ഒഴിഞ്ഞു മാറ്റാ... എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് . അത് പറയാതെ ഇജോയെ ഞാൻ വിടില്ല."  സൂര്യയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
 
"സൂര്യ  ആളുകൾ നോക്കുന്നുണ്ട്. നീ വെറുതെ ഒരു  സീൻ   ഉണ്ടാക്കരുത്." ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഇജോ ഓർമിപ്പിച്ചു.
 
"ഞാൻ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു നടക്കണോ. അത് കാണണോ ഇജോയ്ക്ക്. പറ." സങ്കടം കൊണ്ട് സുര്യയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി വിറച്ചു.
 
"കഷ്ടംണ്ട് ഇജോ...ജീവൻ പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദനയിലും ഞാൻ പിടിച്ചു നിന്നത് ഇജോയുടെ ഒപ്പം കഴിയാമെന്നുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു. ഈ മുഖം ആയിരുന്നു എന്റെ ധൈര്യം. ഞാൻ വരുമ്പോൾ നീയാടി എന്റെ പെണ്ണ് എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നത് പോലെ."
 
"നിന്നോട് തർക്കിച്ചു നിൽക്കാൻ എനിക്ക് നേരമില്ല. എനിക്ക് പോയെ പറ്റു. സംസാരിക്കാൻ എന്തുണ്ടെങ്കിലും അത് പിന്നീട്. പ്ലീസ്."
  
ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു അവൻ റോഡിലേക്ക് ഓടിച്ചു പോയി.  നിയന്ത്രണം വിട്ടു പൊട്ടികരഞ്ഞു പോയേക്കുമെന്ന് സൂര്യയ്ക്ക് തോന്നി. നിറഞ്ഞു വരുന്ന കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
 
ഇജോയ്ക്ക് എന്ത് പറ്റിയെന്നു അറിയില്ല.
 
ഇവിടുന്നു പോകുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് യാത്രയാക്കിയത്. ഒരു ദിവസം പോലും മുടങ്ങാതെ വിളിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവും കാണിച്ചില്ല. പെട്ടന്ന് ഒരുദിവസം വിളിക്കാതെയായി.  വിളിച്ചാൽ ഫോൺ എടുക്കാതെയായി.  
ഇപ്പോ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് പോലെ പെരുമാറുന്നു. തന്നെ വേണ്ടന്നു വയ്ക്കുകയാണോ. 
 
ആ ചിന്ത തന്നെ സൂര്യയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
 
ഇജോയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഇങ്ങനെ ആയത്. ഇനി ഇജോ ഇല്ലാത്ത ജീവിതത്തെ പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ പറ്റില്ല. അതിലും ഭേദം മരിക്കുന്നതാണ്.
 
വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ധന്യയും ഷെറിനും മുന്നിൽ.
 
"എന്തായി. അവനെ കണ്ടോ ? "
 
"കണ്ടു. "
 
"എന്താ അവൻ വിളിക്കാഞ്ഞേ. എന്താ അവൻ ഫോൺ എടുക്കാഞ്ഞേ ? "
 
സൂര്യയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി ഷെറിൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
 
"പറയാം. ആദ്യം എനിക്കൊന്നു കിടക്കണം. ഭയങ്കര തലവേദന."
 
ഷെറിന്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റിയിട്ട് സൂര്യ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ഷെറിനും ധന്യയും തങ്ങളിൽ നോക്കി.
 
"എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്. അവളുടെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം. നമുക്ക് പോയി അവനെ ഒന്ന് കണ്ടാലോ?" ധന്യ ചോദിച്ചു.
 
"ചുമ്മാ ഇരുന്ന കൊച്ചിനെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആക്കി വച്ചിട്ട്  ഊരി പോവാൻ നോക്കിയാൽ അവനെ വിടാമോ. നമ്മളല്ലാതെ വേറെ ആരാ ഇവളുടെ കാര്യത്തിൽ ചോദിക്കാനും പറയാനുമൊക്കെ... "
 
"ചോദിക്കണം. അതിനു മുൻപ് എന്താ പ്രശ്നം എന്നറിയട്ടെ."
 
ഷെറിൻ ചെന്നു വാതിലിൽ തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി തേങ്ങി കരയുകയായിരുന്നു സൂര്യ. ഷെറിന്റെ വിളി കേട്ടു അവൾ എണീറ്റിരുന്നു. മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു മുടി ഒതുക്കി വച്ചു ചെന്നു വാതിൽ തുറന്നു.
 
"എന്ത് പറ്റിയെന്നറിയാതെ ഒരു സമാധാനവും  ഇല്ല. നിന്നെക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ള് പുകയുന്നുണ്ട്. നീ കാര്യം പറ. എന്താ അവന്റെ പ്രശ്നം?"
 
ഷെറിൻ ചോദിച്ചു.
 
"എന്ത് പ്രശ്നം. ഒന്നുമില്ല." സൂര്യ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
 
"പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ നീ കരഞ്ഞേ?"  ധന്യ സംശയത്തിൽ നോക്കി.
 
"ആര് കരഞ്ഞു. നിങ്ങൾക്ക് വെറുതെ തോന്നിയതാ."
 
"ഉള്ളിലെ സങ്കടം  നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാൽ  അറിയാം.  ഞങ്ങളോട് ഒളിക്കാൻ നോക്കണ്ട." ധന്യ പറഞ്ഞു.
 
"എനിക്കൊരു സങ്കടം വന്നാൽ എന്റെ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഇരിക്കാൻ നിങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ. പിന്നെന്താ?"
 
"നീ സത്യം പറ മോളേ. അവനോടു ഞങ്ങൾ പോയി ചോദിക്കാം.  ആരും ഇല്ലാത്തവളല്ല നീ."
 
ഷെറിൻ അലിവോടെ സുര്യയുടെ ചുമലിൽ കൈ ചേർത്തു.
 
"ഇജോയുടെ വീട്ടിൽ എന്തോ ഫാമിലി പ്രശ്നം. അതിന്റെ പിന്നാലെ നെട്ടോട്ടം ഓടുകയായിരുന്നു അവൻ. അതുകൊണ്ടാ വിളിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞെ. എന്നോട് വൈകിട്ട് കാണാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അല്ലാതെ നിങ്ങളിങ്ങനെ ആധി എരിയുന്നത് പോലെ ഒന്നുമില്ല. "
 
ഷെറിനോട് പറഞ്ഞിട്ട് സൂര്യ ചിരിയിൽ ധന്യയെ നോക്കി. 
 
"ധന്യേച്ചി ഇന്നെന്തു കറിയാ വെച്ചുണ്ടാക്കിയേക്കുന്നെ. വാ എനിക്ക് വിശക്കുന്നു."
 
അവൾ  അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞു.
 
"നമ്മൾ വെറുതെ പേടിച്ചു. " 
 
ചിരിയിൽ പറഞ്ഞിട്ട്  നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞ ഷെറിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തിയിട്ടു ഒച്ച താഴ്ത്തി ധന്യ പറഞ്ഞു.
 
"ഒന്നുമല്ല. എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അവൾ പറയാത്തതാ. "
 
"ഉണ്ടെങ്കിൽ അതവൾ പറയും. വിശക്കുന്നു. എന്തേലും കഴിക്കാം. നീ വാ."
 
ഷെറിനും സൂര്യയുടെ പിന്നാലെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. 
 
അന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും ഇജോ വിളിക്കുമെന്ന് സൂര്യ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ഇരുൾ പരന്നിട്ടും ആ വിളി എത്തിയില്ല. ഷെറിനും ധന്യയും പോയി കഴിഞ്ഞു ഗത്യന്തരമില്ലാതെ  അവൾ  അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു. ബെൽ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. സൂര്യ വാശിയോടെ വിളിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
 
ഓരോ ബെൽ മുഴങ്ങുമ്പോഴും പെരുമ്പറ പോലെ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഫോൺ എടുത്തു ഒരു വാക്ക് ഇജോ മിണ്ടിയിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ശരിക്കും പ്രാർത്ഥിച്ചു പോയി. ആ ഒച്ചയെങ്കിലും ഒന്ന് കേട്ടാൽ മതിയെന്ന് തോന്നി. ഇജോ പരിപൂർണമായും തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് സുര്യയ്ക്ക് മനസിലായി. 
 
ആർത്തിരമ്പി മറിയുന്ന കടലിനു നടുവിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടത് പോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ല. അവസാനിക്കുകയാണ് എല്ലാം.  വിദൂരതയിലേക്ക് പകച്ചു നോക്കി ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു. പിന്നെ എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവളേ പോലെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു  സൂര്യ കരഞ്ഞു.
 
( തുടരും )